Παρασκευή 16 Μαΐου 2008

Αθάνατος ελληνικός κινηματογράφος


Ο ελληνικός κινηματογράφος είναι από τα σημαντικότερα κομμάτια του νεοελληνικού πολιτισμού, παρόλη τη μικρή ηλικία του και τα φτωχά μέσα της ελληνικής κινηματογραφικής παραγωγής. Γέννησε αριστουργήματα της κινηματογραφικής τέχνης και ανέδειξε σημαντικούς σκηνοθέτες, σεναριογράφους, διευθυντές φωτογραφίας, συνθέτες και καταπληκτικούς ηθοποιούς. Στο cinemainfo.gr τον ελληνικό κινηματογράφο τον αντιμετωπίζουμε σαν ένα ενιαίο σύνολο και δεν κάνουμε τον διαχωρισμό που γίνεται συνήθως σε παλιό εμπορικό και νέο ποιοτικό κινηματογράφο. Διαχωρισμό που τον θεωρούμε πλαστό. Αν χρειάζεται καποιος δαχωρισμός για ιστορικούς λόγους, μπορούμε να διακρίνουμε 3 περιόδους.

Την προπολεμική που περιλαμβάνει τις πρώτες απόπειρες για τη δημιουργία ντόπιας κινηματογραφικής παραγωγής.

Την μετακατοχική που ξεκινάει ουσιαστικά στο τέλος της κατοχής με την ταινία "Χειροκροτήματα" του Γιώργου Τζαβέλλα.

Και την μεταπολιτευτική που ξεκινάει με την απελευθέρωση των καλλιτεχνικών δυνάμεων μετά την δικτατορία και θεωρούμε τον "Θίασο" του Θόδωρου Αγγελόπουλου ώς την αριστουργηματική της αφετηρία. Θα μπορούσαμε να μιλάμε για μια τρίτη περιόδο ήδη απο το 1965-67 αλλά η δικτατορία με τον ερχομό της έκοψε τη φόρα που είχαν πάρει πολλοί νέοι δημιουργοί.

Για μας εμπορικός και ποιοτικός διαχωρισμός δεν υπάρχει στον ελληνικό κινηματογράφο. Όπως σε όλες τις τέχνες έτσι κι εδώ, υπάρχει καλός και κακός κινηματογράφος. Ανεξάρτητα σε ποιά πλευρά τοποθετούνται οι ίδιοι οι δημιουργοί του.

Δευτέρα 12 Μαΐου 2008

Κούβα


Η Δημοκρατίας της Κούβας αποτελείται απο το νησί της Κούβας, το Νησί του Νέου και διάφορα μικρότερα νησιά. Το όνομα του νησιού προέρχεται απο τη λέξη της γλώσσας Taino Acubanacan που σημαίνει κεντρικό μέρος. Βόρεια συνορεύει με τις ΗΠΑ, βορειοανατολικά με τις Μπαχάμες, ανατολικά με τα νησιά Caicos και Turks, δυτικά με το Μεξικό, νότια με τα νησιά Cayman και Τζαμάικα και νοτιανατολικά με την Αϊτή.

Η ανακάλυψη

Ο Χριστόφορος Κολόμβος έφτασε για πρώτη φορά στο νησί στις 28 Οκτωβρίου 1492. Ο Diego Velazquez de Cuellar ηγήθηκε της Ισπανικής εισβολής κατέστρεψε τους τοπικούς πληθυσμούς και έγινε ο πρώτος Ισπανός Κυβερνήτης της Κούβας το 1511. Στη συνέχεια εγκαταστάθηκε στη Baracoa η οποία έγινε η πρώτη πρωτεύουσα του νησιού και το 1518 η πρώτη έδρα της Αρχιεπισκοπής Κούβας.

Η βιαιότητα των Ισπανών κατακτητών

Εκείνη την εποχή η Κούβα κατοικείτο απο δύο τοπικούς πληθυσμούς τους Taino και τους Ciboney. Και οι δύο ομάδες αποτελούν πολιτισμούς που πηγάζουν απο την προϊστορική, τη νεολιθική και την εποχή του χαλκού. Οι Taino ήταν κυρίως αγρότες, ενώ η Ciboney κυνηγοί.
Πολλοί αυτόχθονες Κουβανοί πέθαναν εξαιτίας της βιαιότητας των Ισπανών κατακτητών και των ασθενειών που αυτοί μετέφεραν.

Γάλλοι μετανάστες

Οι Ισπανοί έπαιρναν απο την Κούβα, χρυσό, ασήμι, σοκολάτα και φαρμακευτικά φυτά τα οποία μετέφεραν στην Ισπανία. Μεταξύ του 1791 και του 1804 πολλοί Γάλλοι μετανάστευσαν στην Κούβα εξαιτίας της επανάστασης στην Αϊτή φέρνοντας μαζί τους σκλάβους ειδικευμένους στην επεξεργασία ζάχαρης και την καλλιέργεια καφέ.

Αυτό είχε ως αποτέλεσμα η Κούβα να γίνει ένας απο τους μεγαλύτερους παραγωγούς ζάχαρης, όμως το 1884 η δουλεία καταργήθηκε ώστε να διασφαλιστεί η ανεξαρτησία της Κούβας.

Ο «Δεκαετής Πόλεμος»

Το 1868 ξεκίνησε ο Δεκαετής Πόλεμος για την ανεξαρτησία της Κούβας. Ο συγγραφέας και οργανωτής της επανάστασης Χοσέ Μαρτί έφτασε στην Κούβα το 1895 αλλά σε λιγότερο απο ένα μήνα σκοτώθηκε σε μάχη. Ο Μαρτί παραμένει ακόμα και σήμερα ο μεγαλύτερος ήρωας της χώρας.

Η Ανεξαρτησία

Την περίοδο 1895 - 1898 η επανάσταση κατάφερε να ελέγξει το μεγαλύτερο μέρος της χώρας, όμως οι Ισπανοί, που κρατούσαν τις κυριότερες πόλεις, δεν σταμάτησαν να πολεμούν παρά μόνο όταν οι ΗΠΑ κατέκτησαν το νησί κατά την διάρκεια του Αμερικανό-Ισπανικού πολέμου το 1898. Η ανεξαρτησία της Κούβας κηρύχθηκε το 1902 αλλά με μεγάλη επιρροή των Ηνωμένων Πολιτειών, οι οποίες μίσθωσαν τον κόλπο του Γκουαντάναμο.

Ο πρώτος Πρόεδρος

Ο Τόμας Εστράντα Πάλμα ήταν ο πρώτος εκλεγμένος πρόεδρος της Κούβας κατά την περίοδο της ειρήνης. Όμως οι Αμερικανοί κατέλαβαν για άλλη μια φορά την Κούβα απο το 1906 έως το 1909. Το 1934 οι Αμερικανοί επιμήκυναν παρανόμως την εκμίσθωση του Γκουαντανάμο.

Ο δικτάτορας Μπατίστα

Το 1933 ο Φουλτζένσιο Μπατίστα ηγήθηκε της επανάστασης των λοχαγών και «έριξε» την μεταβατική Κυβέρνηση μετά την δικτατορία του Gerardo Machado και έγινε ο πρώτος αρχηγός του στρατού και ο άνθρωπος πίσω απο όλα σε μια σειρά απο προέδρους μέχρι το 1940, όταν εξελέγη ο ίδιος.

Ο Μπατίστα το 1952 παρά το γεγονός οτι απο το 1944 είχε αποσυρθεί στη Φλόριντα ανακατέλαβε την εξουσία με αιματηρό πραξικόπημα, με αποτέλεσμα την δημιουργία πολλών αντιστασιακών και αντάρτικων ομάδων.

Η Επανάσταση του Κάστρο

Το 1953 ο Κάστρο επιτέθηκε στο στρατόπεδο Moncada και εξορίστηκε στο Μεξικό απο όπου επέστρεψε το 1956 μαζί με 82 μαχητές εκπαιδευμένους απο τον πρώην αξιωματικό του Ισπανικού Στρατού Alberto Bayo και μαζί με τη λαϊκή βοήθεια κατάφερε να «ρίξει» τον Μπατίστα ο οποίος εγκατέλειψε τη χώρα την Πρωτοχρονιά του 1959.

Ο Κάστρο εγκαθίδρυσε αριστερή Κυβέρνηση, η πρώτη στο Δυτικό ημισφαίριο, όμως ο Κάστρο δεν έδειξε τις Λενινιστικές - Μαρξιστικές του καταβολές μέχρι το 1961. Ο Κάστρο υποστήριξε οτι ο μοναδικός λόγος που ανέπτυξε ένα ευρύ δίκτυο κατασκόπων απο το 1960 μέχρι και σήμερα ήταν η άμυνα.

Η παραγωγή ζάχαρης

Μέχρι και την πτώση του Μπατίστα το 45 με 75% της καλλιεργήσιμης έκτασης της Κούβας ανήκε σε ξένους ιδιώτες και η κύρια καλλιέργεια ήταν η ζάχαρη. Το μεγαλύτερο μέρος της παραγωγής ζάχαρης εξαγόταν στις ΗΠΑ.

Η νέα Κυβέρνηση κατήργησε την ιδιοκτησία της γης και προχώρησε σε αναδασμό της γης. Αποτέλεσμα ήταν η επιδείνωση των σχέσεων με τις ΗΠΑ, όμως αναγνώρισαν τη νέα Κυβέρνηση και αρνήθηκαν να φιλοξενήσουν την εξόριστη Κυβέρνηση των αντιπάλων του Κάστρο.

Η στάση των ΗΠΑ

Η νέα Κυβέρνηση ανακοίνωσε οτι θα έδινε ιδιαίτερη βαρύτητα στην δημόσια υγεία, την εκπαίδευση για όλους και ξεκίνησε στενή πολιτική και οικονομική σχέση με την Σοβιετική Ένωση. Οι Η.Π.Α. σταδιακά σκλήρυναν τη στάση τους απέναντι στην Κούβα και άρχισε τον αποκλεισμό μέσω εμπάργκο και άλλων μέτρων όπως η ποινικοποίηση των επισκέψεων στην Κούβα απο Αμερικανούς πολίτες.

Η εισβολή στον κόλπο των Χοίρων τον Απρίλιο του 1961 απο εκπατρισμένους Κουβανούς υποστηριζόμενους απο τις ΗΠΑ απέτυχε επειδή ο πρόεδρος Κένεντυ δεν θέλησε να εμπλακεί επίσημα.

Η αναμενόμενη αστική επανάσταση κατέρρευσε όταν κατέστη σαφές οτι η ταξιαρχία 2506 αφέθηκε στην μοίρα της και οτι η ΕΣΣΔ προστάτευαν τον Κάστρο, ο οποίος διέταξε ομαδικές εκτελέσεις και προληπτικές συλλήψεις εκείνων που φέρονταν να βοηθούν την επανάσταση. Η πυραυλική κρίση της Κούβας ξεκίνησε όταν η ΕΣΣΔ εγκατέστησε το 1962 πυραύλους στην Κούβα.

Το «Σχέδιο Κούβα»

Σε απάντηση οι ΗΠΑ πραγματοποίησαν αποκλεισμό στα διεθνή ύδατα και η ανθρωπότητα έφτασε πιο κοντά απο ποτέ σε ένα πυρηνικό ολοκαύτωμα. Τελικά η ΕΣΣΔ απομάκρυνε τους πυραύλους με αντάλλαγμα οι Αμερικανοί να απομακρύνουν παρόμοιους πυραύλους απο την Τουρκία και να μην εισβάλουν ποτέ ξανά στην Κούβα.

Μετά απο αυτό οι ΗΠΑ δεν απείλησαν ανοιχτά την Κούβα ποτέ ξανά, όμως προσπάθησαν αρκετές φορές να δολοφονήσουν τον Κάστρο στα πλαίσια της επιχείρησης γνωστής ως «ΣΧΕΔΙΟ ΚΟΥΒΑ».

Η τρομοκρατική ενέργεια της πτήσης 455

Η διαβόητη τρομοκρατική ενέργεια στην πτήση 455 της Cubana θεωρείται οργανωμένη απο την CIA. Σε αυτή την καταστροφή 73 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους. Οι υποστηρικτές του Κάστρο έδωσαν έμφαση στο γεγονός οτι χάθηκαν 24 μέλη της χρυσής ομάδας ξιφασκίας της Κούβας και οι προπονητές τους.

Τον Απρίλιο του 1980 περισσότεροι απο 10.000 Κουβανοί εισέβαλαν στην πρεσβεία του Περού στην Αβάνα ζητώντας πολιτικό άσυλο. Σε απάντηση της κίνησης αυτής ο Κάστρο ανακοίνωσε οτι αφήνει οποιονδήποτε θέλει να εγκαταλείψει την χώρα να το κάνει απο το λιμάνι του Μαριέλ.

Κουβανοί μεταναστεύουν στις ΗΠΑ

Περισσότεροι απο 125.000 Κουβανοί μετανάστευσαν στις ΗΠΑ. Οι ΗΠΑ σταμάτησαν τους πλόες και η Κούβα διέκοψε την ανεξέλεγκτη έξοδο. Η κατάρρευση της ΕΣΣΔ το 1991 άφησε στην Κούβα ένα τεράστιο οικονομικό πλήγμα. Αυτό οδήγησε σε ένα δεύτερο κύμα μετανάστευσης προς τις ΗΠΑ το 1994, το οποίο περιορίστηκε σε μερικές χιλιάδες κόσμου εξαιτίας των αμερικανοκουβανικών συμφωνιών.

Ο πληθυσμός

Σύμφωνα με στοιχεία ο πληθυσμός της Κούβας χωρίζεται σε 51% mulatto (αναμεμιγμένους λευκούς και μαύρους), 37% λευκούς, 11% μαύρους και 1% Κινέζους, οι τελευταίοι έφτασαν εκεί τον 19ο αιώνα όταν πήγαν για να εργαστούν στην κατασκευή σιδηροδρόμων και να δουλέψουν στα ορυχεία.

Απο το 1962 έως το 1992 η Κούβα ήταν επισήμως άθεη. Το 1992 την επισκέφθηκε όμως ο πάπας, ο οποίος ενδυνάμωσε τον καθολικισμό. Επίσης υπάρχουν 50 προτεσταντικές αιρέσεις, πνευματιστές και άλλες αφρικανικές θρησκείες.

Παρασκευή 9 Μαΐου 2008

Βενεζουέλα


Η Μπολιβαρική Δημοκρατία της Βενεζουέλας βρέχεται απο την Καραϊβική και τον Ατλαντικό Ωκεανό βόρεια, και συνορεύει με τη Γουϊάνα ανατολικά, με τη Βραζιλία νότια και με την Κολομβία δυτικά.

Στις ακτές της Βενεζουέλας βρίσκονται τα κράτη Καραϊβικής, Αρούμπα, Ολλανδικές Αντίλλες και το Τρινιντάντ Τομπάγκο. Πρώην Ισπανική αποικία η Βενεζουέλα είναι ομοσπονδιακή δημοκρατία και διαθέτει περισσότερα απο 600 νησιά.

Οι πετρελαιοπηγές
Η Βενεζουέλα είναι γνωστή για τις υψηλής ποιότητας πετρελαιοπηγές. Το 1498 ο Χριστόφορος Κολόμβος έφτασε στη Βενεζουέλα της οποίας αρχικά το όνομα ήταν «Γη της Χάρης», το οποίο αποτελεί το επίσημο παρατσούκλι της χώρας.

Η προέλευση του ονόματος

Το όνομα Βενεζουέλα, πιστεύεται οτι προέρχεται απο το χαρτογράφο Americo Vespucci, ο οποίος το 1499. οδήγησε μια ναυτική εξερεύνηση στη βορειοδυτική ακτή (γνωστός και ως κόλπος της Βενεζουέλας). Όταν πλησίασαν στην ακτή και παρατήρησαν τα χωριά ο Vespucci θυμήθηκε τη Βενετία (Venice) και ονόμασε την περιοχή Venezuela το οποίο σημαίνει Μικρή Βενετία.

Δημογραφικά

Ο πληθυσμός αποτελείται ιστορικά απο Αμερικανούς Ινδιάνους, Ισπανούς εποίκους, Αφρικανούς, Ιταλούς, Πορτογάλους, Αραβες, Γερμανούς και κατοίκους άλλων γειτονικών κρατών. Το 85% ζει σε αστικές περιοχές στη βόρεια πλευρά της χώρας. Επίσημη γλώσσα είναι τα Ισπανικά, αλλά ακόμα ακούγονται και οι γλώσσες των ιθαγενών Guajiro, Pemon και Warao.

Θρησκεία

Το 96% του πληθυσμού είναι Ρωμαιοκαθολικοί ακόμη υπάρχουν προτεστάντες και 30.000 Εβραίοι.

Ιστορία

Η Βενεζουέλα ήταν απο τα πρώτα κομμάτια της Ισπανικής αυτοκρατορίας απο το 1522 και το μεγαλύτερο τμήμα της περιοχής αποτέλεσε τμήμα του προτεκτοράτου της Νέας Γρανάδας. Μετά απο ανεπιτυχείς επαναστάσεις η χώρα διακήρυξε την ανεξαρτησία της απο την Ισπανία στις 5 Ιουλίου 1811 υπό την ηγεσία του Σιμόν Μπολιβάρ.

Η ιστορία της Βενεζουέλας στα τέλη του 19ου και τις αρχές του 20ου αιώνα χαρακτηρίστηκε απο πολιτική αστάθεια και αντιπαλότητα καθώς και δικτατορικά καθεστώτα. Ως επακόλουθο του θανάτου του Juan Vicente Gomez το 1935 και την πτώση του ολιγαρχικού καθεστώτος οι δημοκρατικές δυνάμεις κατάφεραν μετά απο πιέσεις να αποτρέψουν την ευθεία ανάμιξη του στρατού στα πολιτικά πράγματα το 1958.

Το πραξικόπημα του Τσάβες

Το 1992 έγινε προσπάθεια απο επαναστατικές ομάδες του στρατού της Βενεζουέλας υπό την ηγεσία του Hugo Chavez να ανατραπεί οι δύο φορές εκλεγμένη Κυβέρνηση του Carlos Andres Perez και οι πρωτεργάτες φυλακίστηκαν.

Το 1994 ο Perez έχασε απο τον Rafael Caldera, ο οποίος αποφυλάκισε τον Chavez. Ο τελευταίος εξελέγη πρόεδρος το 1998 με ποσοστό 56%. Ο Chavez έκανε νέο σύνταγμα και επανεξελέγη το 2000

Τρίτη 11 Μαρτίου 2008

Κένυα:Ακόμη μία "δημοκρατία" της Αφρικής

-Μέχρι το 1963 η Κένυα υπήρξε Βρετανική αποικία

-Η Δημοκρατία της Κένυας ανακηρύχθηκε επίσημα στις 12 Δεκεμβρίου 1964

-Πρώτος πρόεδρος της χώρας ο Τζόμο Κενυάτα(από το επώνυμο του οποίου πήρε το όνομά του το νέο κράτος)

-Ο Κενυάτα είχε ήδη δραστηριοποιηθεί από τη δεκαετία του '50 με στόχο την ανεξαρτησία της Κένυας

-Ως πρόεδρος εφάρμοσε πολιτική συνοχής διατηρώντας στις θέσεις τους κρατικούς λειτουργούς από την εποχή της αποκιοκρατίας

-Έδωσε ιδιαίτερη βάση στην οικονομία της χώρας συνάπτοντας συμφωνίες με γειτονικά κράτη(Τανζανία,Ουγκάντα)

-Κατηγορήθηκε για υπόθαλψη της διαφθοράς και της δωροδοκίας

-Η πολιτική του υπήρξε,στο σύνολό της,φιλοδυτική και αντικομμουνιστική

-Πέθανε στις 22 Αυγούστου 1978 και τον διαδέχθηκε ο Άραπ Μόϊ

-Ο τελευταίος διατηρήθηκε στο αξίωμα του προέδρου με αμφιλεγόμενους τρόπους ως το 2002

-Στις 27 Δεκεμβρίου 2002 εξελέγη ο Μουάϊ Κιμπάκι,ο τρίτος πρόεδρος στην ιστορία της χώρας

-Οι κατηγορίες για διαφθορά ώθησαν το 2005 την κυβέρνηση του σε παραίτηση

-Στις 27 Δεκεμβρίου 2007 επανεξελέγη με την αντιπολίτευση και τους διεθνείς παρατηρητές να κάνουν λόγο για έντονη νοθεία

-Ξέσπασαν βίαιες συγκρούσεις, χίλιοι νεκροί,250.000 άστεγοι

-Με την μεσολάβηση του πρώην Γ.Γ του ΟΗΕ Κόφι Ανάν,ο Κιμπάκι και ο ηγέτης της αντιπολίτευσης Ράϊλα Οντίνγκα συμφώνησαν(Φεβρουάριος 2008) στο σχηματισμό κυβέρνησης εθνικής ενότητας προκειμένου η χώρα να βγει από την κρίση

-Επίσημες γλώσσες η αγγλική και η σουαχίλι

-Η κυριότερη εθνότητα είναι η Μπαντού,το 67% του πληθυσμού της χώρας

-Πληθυσμός περίπου 37 εκατομμύρια,σημαντική Ασιατική μειονότητα(κυρίως Ινδοί),200 περίπου Έλληνες μόνιμοι κάτοικοι

-Κυρίαρχο θρήσκευμα ο Χριστιανισμός σε ποσοστό 80%

-Νόμισμα της χώρας είναι το σελίνι ενώ πρωτεύουσα το Ναϊρόμπι(όπου βρίσκεται κα το ελληνικό προξενείο στο οποίο κατέφυγε το 1999 ο Αμπντουλάχ Οτσαλάν)

-Χρώματα της σημαίας είναι το μαύρο,το κόκκινο και το πράσινο